Na Tarasie Widokowym Pałacu Kultury i Nauki miało miejsce obrączkowanie młodych sokołów wędrownych, które wykluły się w gnieździe usytuowanym na 45. piętrze budynku. W tym roku rodzina sokołów składa się z dwóch piskląt, których płeć została określona przez specjalistów.
Sokoły wędrowne z Warszawy cieszą się dużym zainteresowaniem mieszkańców oraz miłośników przyrody w całym kraju. W tym sezonie parę sokołów tworzy samiec Hrabia, który od 2025 roku zajmuje gniazdo, oraz nowa samica pochodząca z dzikiej populacji, która zastąpiła jego wieloletnią partnerkę, Gigi, zmarłą w lutym 2026 roku.
Dwa młode sokoły w gnieździe na PKiN
Para wyhodowała cztery jaja, z których wykluły się dwa zdrowe pisklęta. Dziś przeprowadzone obrączkowanie miało na celu ocenę stanu młodych ptaków oraz ich oznaczenie w ramach ogólnopolskiego systemu monitorowania sokołów wędrownych.
Znaczenie obrączkowania sokołów
Wszystkie młode sokoły w Polsce są oznaczane dwiema obrączkami. Jedna z nich to obrączka ornitologiczna, która identyfikuje miejsce pochodzenia ptaka, natomiast druga, z dużymi literami i cyframi, umożliwia identyfikację z większej odległości.
Dzikie sokoły otrzymują niebieskie obrączki obserwacyjne, a ptaki wypuszczone przez sokolników są oznaczane obrączkami czarnymi. Dzięki temu możliwe jest monitorowanie migracji, zachowań oraz odbudowy populacji tego gatunku w Polsce.
W najbliższych tygodniach młode sokoły rozpoczną opuszczanie gniazda i podejmą pierwsze loty nad centrum Warszawy.
Gniazdo sokołów na Pałacu Kultury i Nauki
Gniazdo sokołów wędrownych na PKiN istnieje od końca lat 90. i jest jednym z najbardziej popularnych miejsc do obserwacji tych ptaków w Polsce. Od 2009 roku, za pośrednictwem Stowarzyszenia na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”, można śledzić życie sokołów dzięki transmisji online.
Historia sokoła wędrownego w Polsce
Sokół wędrowny zniknął z Polski w latach 60. XX wieku, głównie z powodu zanieczyszczenia środowiska i użycia toksycznych pestycydów. Dzięki długofalowym programom hodowlanym oraz reintrodukcji gatunek powoli wraca do swojego naturalnego środowiska.
Pierwsze sokoły zostały wypuszczone w Warszawie w 1996 roku, a już dwa lata później ptaki zaczęły gniazdować na Pałacu Kultury i Nauki. W 2000 roku para wyprowadziła swoje pierwsze młode.
Obecnie Warszawa jest jednym z kluczowych miejsc występowania sokoła wędrownego w Polsce, a mieszkańcy aktywnie wspierają działania na rzecz ochrony tego gatunku.
Miasta jako nowe siedliska dla sokołów
Sokoły wędrowne coraz częściej osiedlają się w miastach, gdzie wysokie budynki, kominy i wieżowce zastępują im naturalne środowisko. Miejskie ptaki zapewniają im dostęp do pożywienia, a miejskie otoczenie daje większe bezpieczeństwo przed drapieżnikami.
Jednakże, nadal istnieją wyzwania związane z ograniczoną liczbą miejsc lęgowych oraz zagrożeniami wynikającymi z działalności człowieka. Dlatego coraz częściej montowane są specjalne platformy lęgowe i gniazda z kamerami internetowymi.
Ochrona sokołów wędrownych w Polsce
Stowarzyszenie na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół” od lat angażuje się w ochronę tego gatunku. Organizacja prowadzi monitoring dzikiej populacji, obrączkuje młode ptaki oraz instaluje sztuczne gniazda, które są wykorzystywane przez większość par lęgowych w kraju.
W latach 2010–2025 do polskich lasów wypuszczono ponad tysiąc młodych sokołów. Program ma na celu nie tylko odbudowę populacji sokoła wędrownego, ale również edukację przyrodniczą i ochronę dzikich ptaków.